|
الگوي رياضي براي پيش بيني سرطان
 خانواده سبز- محققان علوم پزشكي روشي ابداع كردهاند كه با استفاده از الگوي رياضي مي توان مراحل مختلف درمان سرطان را كنترل و پيش بيني كرد . به گزارش پايگاه خبري يورك الرت در اينترنت محققان دانشگاه واندربيتمي گويند با استفاده از اين الگو كه در واقع نوعي تحريك رايانه اي است مي توان پيشرفت باليني سرطان و طرح درماني را برنامه ريزي و پيش بيني كرد. الگوي جديد رياضي اين محققان قادر است رفتار تومور را در چهار ماه بعدي , در مدت هشت ساعت بررسي و پيش بيني كند. در اين الگو سلول ها به يكصد فنوتيپ مختلف تقسيم بندي شده اند و رفتار تومور براساس يافته ها و ويژگي هاي ژنتيكي پيش بيني مي شود
هر ماهي را نخوريد
 ايسکانيوز ـ تحقيقات دانشمندان موسسه ملي پزشکي آمريکا نشان ميدهد، افراد بايد به دليل اثرات مفيد و خوب ماهي بيشتر ماهي مصرف کنند اما به دليل تأثير عوامل شيميايي محيط روي ماهيها و مواد غذايي دريايي بايد ماهيهاي سالم را انتخاب کنند.
به گزارش روز يکشنبه گروه علمي پژوهشي ايسکانيوز به نقل از Reuters، اين محققان با طرح راهکارهايي براي مصرف ماهي توصيه ميکنند خوردن ماهي بايد براي زنان در دوران باروري و کودکان زير 12 سال به صورت 85 گرم در هفته باشد اما خوردن آن تا 340 گرم نيز بدون اشکال است. مصرف ماهي همچنين براي نوجوانان سالم و مردان بزرگسال و براي زنانيکه هنوز باردار نشدهاند و براي بزرگسالاني که در معرض خطر بيماريهاي قلبي عروقي هستند بسيار مفيد است.
فوائد كاكائو براي پوست
 خانواده سبز-محققان ميگويند مصرف كاكائو موجب جوان شدن پوست ميشود .
پژوهشگران درآلمان اعلام كردند, زناني كه به مدت سه ماه كاكائو مصرف كنند پوستشان نرم, مرطوب تر و در برابر نور خورشيد مقاوم تر است.
به گفته محققان نوعي آنتياكسيدان موجود در كاكائو به نام فلاونول از پوست محافظت ميكند
پشت پرده روبان قرمز
 سلامت-اچ.آي.وي چيست ؟ اچ.آي.وي مخفف نام انگليسي ويروس مولد بيماري ايدز به معني <ويروس نقص ايمني انسان> ميباشد. ويروس ، يك ذره زنده خيلي كوچك است كه ميتواند تكثير و پخش شود اما براي زندگي نياز به موجود زندهِ ديگري دارد. وقتي يك ويروس، سلولي را آلوده كند، شروع به تكثير در داخل آن سلول ميكند كه در نهايت منجر به آسيب سلول مذكور ميشود. انسان ميتواند توسط فرد ديگري كه به ويروس اچ.آي.وي مبتلا است آلوده شود و او نيز ميتواند بقيه افراد را آلوده كند و بر اين اساس ويروس اچ.آي.وي منتشر ميشود. اچ.آي.وي مثبت به فردي كه به اچ.آي.وي آلوده است اطلاق ميشود. چرا اچ.آي.وي خطرناك است ؟ ويروسهاي مختلف به سلولها و بافتهاي مختلفي از بدن حمله ميكنند. برخي ويروسها به پوست، برخي به دستگاه تنفسي و ... حمله ميكنند.
چيزي كه ويروس اچ.آي.وي را اين چنين خطرناك كرده اين است كه اين ويروس به خود سيستم ايمني حمله ميكنند. سيستم ايمني، گروهي ازسلولها هستند كه بدن را در برابر انواع عفونتها محفاظت ميكند و بدون آنها توانايي بدن براي مبارزه با انواع عفونتها تضعيف ميشود. وقتي ويروس اچ.آي.وي وارد بدن فردي شود، به تدريج قدرت دفاعي بدن وي ضعيف مي شود و اين فرد در برابر انواع بيماريها و عفونتها حتي آنهايي كه در حالت عادي بيماريزا نيستند، آسيبپذير ميگردد. اين روند قابل روِيت نيست و راهي وجود ندارد تا با نگاه كردن به افراد بگوئيم كه آيا به اين ويروس مبتلا هستند يا خير ولي آزمايش خون ميتواند پس از چند ماه از اولين تماس، ويروس را در خون آشكار كند.
افراد آلوده به ويروس اچ.آي.وي ممكن است سالها كاملاً سالم بمانند و حتي خودشان هم ندانند كه آلوده هستند. ويروس اچ.آي.وي چگونه منتقل ميشود؟
ويروس در خون و ترشحات جنسي فرد مبتلا و نيز شير زن اچ.آي.وي مثبت، يافت ميشود.اچ.آي.وي هنگامي منتقل ميشود كه مقدار كافي از اين ترشحات به بدن فرد مقابل برسد.
راههاي مختلفي كه فرد ميتواند به اچ.آي.وي مبتلا گردد عبارتند از:
1 - رابطه جنسي بدون محافظت با فرد آلوده
رابطه جنسي با فرد اچ.آي.وي مثبت بدون كاندوم خطرناك است چراكه ويروسي كه در ترشحات جنسي وي وجود دارد ميتواند به طور مستقيم به بدن شريك جنسياش منتقل گردد.
2 - تماس با خون فرد اچ.آي.وي مثبت. اگر خون به ميزان كافي از فرد اچ.آي.وي مثبت به بدن فرد غير آلوده وارد شود، ميتواند ويروس را به او منتقل كند.
3) سرايت از مادر حامله اچ.آي.وي مثبت به جنين در داخل رحم و يا از شيرمادر. اين ويروس از مادر اچ.آي.وي مثبت به كودك ممكن است در دوران حاملگي، هنگام وضع حمل يا كمي بعد از زايمان به كودك انتقال يابد. ويروس اچ.آي.وي ميتواند در شير پستان زن آلوده وجود داشته باشد و به نوزادش منتقل شود اما با وجود داروهاي خاص، شانس اين انتقال بسيار كاهش مييابد البته در بسياري از كشورهاي در حال پيشرفت و فقير، چنين داروهايي در دسترس نيست.
4 - استفاده از محصولات خوني آلوده. در گذشته بسياري از افراد از طريق انتقال خون و فرآوردههاي خوني آلوده به اچ.آي.وي مبتلا ميشدند. در حال حاضر در اكثر نقاط جهان خونهاي اهدايي، آزمايش ميشوند و خطري در اين زمينه وجود ندارد.
5 - استفاده از سرنگ مشترك با فرد اچ.آي.وي مثبت. معتادان تزريقي كه بصورت مخفيانه و غيرقانوني از مواد مخدر تزريقي استفاده ميكنند، معمولاً سرنگي براي تزريق در دسترس ندارند و از سرنگ مشترك استفاده ميكنند. اين امر احتمال انتقال ويروس از فرد اچ.آي.وي مثبت به ساير افراد را افزايش ميدهد.
افسانهها و پندارهاي غلط درباره اچ.آي.وي/ ايدز:
در اقصينقاط جهان افسانههاي گوناگوني دربارهِ اچ.آي.وي و ايدز وجود دارد كه تعدادي از آنها در ذيل آورده شدهاند:
* داشتن رابطه جنسي با دختر باكره ميتواند اين بيماري را شفا دهد"!اين افسانه كه در بخشهايي از آفريقا متداول است كاملاً غلط است. اين اسطوره سبب تجاوز به بسياري از دختران جوان و كودكان توسط مردان اچ.آي.وي مثبت شده است كه اغلب آنها را هم آلوده ساخته است. تجاوز هيچ بيماري را درمان نميكند و اين مسئله يك جنايت جدي در سراسر جهان است.
* اچ.آي.وي مختص مردان همجنس باز، سياهپوستان، افراد جوان و ... است ! اين افسانه هم غلط است ، اغلب كساني كه به اين ويروس آلوده ميشوند حتي تصور اينكه ممكن است آنها آلوده شوند را هم نداشتند كه البته اشتباه فكر ميكردند.
* اچ.آي.وي ميتواند از طريق غشاي كاندوم عبور كند ...برخي تصور ميكنند كه چون ويروس بسيار كوچك است ميتواند از طريق سوراخهاي موجود در غشاي كاندوم عبور كند. لازم به ذكر است كه اين تصور اشتباه ميباشد. غشاي كاندوم، راه عبور اچ.آي.وي را مسدود ميكند همانطور كه راه ورود اسپرم را مسدود مينمايد و مانع از حاملگي ميشود..
بيماري ايدز چيست ؟
ايدز )AIDS( مخفف نام انگليسي بيماري ناشي از ويروس اچ.آي.وي به معني سندرم نقص ايمني اكتسابي ميباشد.وقتي سيستم ايمني فرد آسيب ببيند، نه تنها در برابر ويروس اچ.آي.وي (كه در آغاز به آن صدمه زده) بلكه نسبت به بقيه عفونتها هم آسيبپذير ميشود و ديگر قادر به كشتن ميكروبها و ويروسهايي كه قبلاً برايش مشكلي ايجاد نميكردند، نيست و لذا با گذشت زمان، افراد آلوده به اچ.آي.وي بيشتر و بيشتر بيمار ميشوند و معمولاً سالها پس از آلودگي به يكي از بيماريهاي خاص شديداً مبتلا ميشوند و در اين زمان گفته ميشود كه آنها به ايدز مبتلا شدهاند. بنابراين زماني كه فرد آلوده به ويروس اچ.آي.وي براي اولين بار به يك بيماري جدي مبتلا شود و يا وقتي كه تعداد سلولهاي ايمني باقيمانده در بدن او از حد معيني كمتر شود، ميگويند مبتلا به بيماري ايدز است.ايدز يك مرحله كاملاً جدي است كه بدن فرد، دفاع بسيار كمي در برابر انواع عفونتها دارد. در واقع هر فرد آلوده به ويروس اچ.آي.وي، الزاما مبتلا به بيماري ايدز نمي باشد اما در طول مدت آلودگي خود، مي تواند ديگران را آلودهكند.
چه مدت طول ميكشد تا فرد اچ.آي.وي مثبت وارد مرحله بيماري ايدز شود؟
بدون درمان دارويي، بهطور متوسط طي 10 سال آلودگي به ويروس اچ.آي.وي به سمت بيماري ايدز پيش ميرود كه البته اين مدت 10 سال براي فردي است كه تغذيه مناسبي دارد اما فردي كه در منطقه فقيرنشين است و به خوبي تغذيه نميشود، ممكن است بسيار سريعتر به سمت بيماري ايدز و نهايتاً مرگ پيش برود.درمان دارويي ضد ويروس ميتواند مدت زمان بين آلودگي با اچ.آي.وي و شروع ايدز را طولاني تر كند.
داروهاي جديدي توليد شدهاند كه با مصرف آنها، فرد آلوده به اچ.آي.وي ميتواند مدت زمان طولاني قبل از ايجاد ايدز زندگي كند اما اين داروها بسيار گران و كمياب بوده و در بسياري از كشورهاي فقير در دسترس نيست و آلوده شدگان در اين كشورها سريعتر به سمت مرگ پيش ميروند.
علائم بيماري ايدز چگونه ظاهر مي شود؟
با كاهش قدرت سيستم دفاعي، به مرور زمان بدن آماده ابتلا به عفونتها و سرطانهايي مي شود كه به طور معمول در مردم عادي ديده نمي شوند. اين بيماريها بصورت بيماريهاي ريوي ، اسهالهاي شديد و مزمن ، تبهاي طولاني ، كاهش وزن ، اختلالات شخصيتي ، بيماريهاي مغزي و پوستي خود را نشان مي دهند كه درنهايت منجر به مرگ فرد مبتلا خواهند شد. علائم آلودگي با اچ.آي.وي بسيار پيچيده است و داراي مراحل چندي است كه الزاماً همه آنها در افراد آلوده مشاهده نمي شود.اين مراحل عبارتند از:
* مرحله عفونت اوليه: (مرحله اول))
اين مرحله چند هفته طول ميكشد و معمولاً با يك حالت شبيه سرماخوردگي كه بلافاصله بعد از عفونت رخ ميدهد، همراه است. اين حالت شبيه سرماخوردگي است. گاهي اوقات (علائمي نظير تب، گلودرد، بزرگي غدد لنفاوي، درد مفاصل و عضلات ، سر درد، ضعف و بي حالي، بي اشتهايي ، تهوع و استفراغ، كاهش وزن، اسهال و گاهي دانه هاي جلدي و يا تظاهرات عصبي ظاهر ميشود.در حدود 20درصد موارد علائم به گونهاي است كه فرد به پزشك مراجعه ميكند ولي معمولاً تشخيص داده نميشود و حتي اگر تست اچ.آي.وي آنتي بادي در اين موقع انجام شود ممكن است هنوز مثبت نباشد.طي اين مرحله مقدار زيادي از اين ويروس در خون محيطي فرد وجود دارد و سيستم ايمني با توليد پادتن ها (آنتي بادي ها)، و لنفوسيتهاي سلول كش (لنفوسيتهاي سيتوتوكسيك) شروع به پاسخ در برابر اين ويروس ميكنند.از هنگام ورود ويروس ايدز تا مثبت شدن نتيجه آزمايشگاهي كه نشانگر آلودگي فرد است، حدود 2 تا 12 هفته و گاهي تا 16 ماه طول مي كشد.
* مرحله بدون علامت باليني (مرحله دوم))
اين مرحله بطور متوسط 10 سال طول ميكشد و همانطور كه از نام اين مرحله پيدا است، خالي از هر علامتي است، البته ممكن است غدد متورم لنفاوي هم وجود داشته باشند (لنفادنوپاتي.) سطح اچ.آي.وي در خون محيطي اين افراد به سطح بسيار پائيني كاهش مييابد ولي بيماري همچنان مسري است و آنتي بادي اچ.آي.وي در خون قابل ارزيابي است.تحقيقات اخير نشان داده است كه اچ.آي.وي طي اين مرحله غير فعال نيست و در غدد لنفاوي بسيار فعال است.
تعداد زيادي از سلولهاي لنفوسيتهاي كمككننده آلوده شده و ميميرند و ويروس فراواني توليد ميشود.تست آزمايشگاهي جديدي وجود دارد كه مقدار ناچيز اچ.آي.وي كه از غدد لنفاوي آزاد ميشود را اندازه ميگيرد.
اين تست اچ.آي.ويRNA- را اندازه ميگيرد RNA( ماده ژنتيكي اچ.آي.وي ميباشد.) اين تست را تست بارگيري ويروس )test viral load( ميگويند كه نقش بسيار مهمي در درمان آلودگي با اچ.آي.وي دارد.
* مرحله علامتدار عفونت اچ.آي.وي (مرحله سوم:))
با گذشت زمان، سيستم ايمني توان خود را از دست ميهد كه به 3 دليل عمده زير است:
1 - بافتها و غدد لنفاوي بدليل سالها فعاليت، آسيب ميبينند.
2 - ويروس جهش پيدا ميكند و آلوده كنندگياش تشديد ميشود. بعبارت ديگر براي تخريب سلولهاي لنفوسيتهاي كمككننده قويتر و متنوعتر ميشود.
3 - بدن توانايي جايگزيني سلولهاي T - helper از دست رفته را ندارد.با ايجاد نقص در سيستم ايمني، علائمي بوجود ميآيند كه در آغاز بسياري از آنها خفيف هستند ولي با تحليل سيستم ايمني، علائم تشديد ميشوند.
پيشروي از اچ.آي.وي به ايدز
با آسيب بيشتر سيستم ايمني، بيماري به سمت بدتر شدن پيش ميرود تا اينكه تشخيص ايدز مطرح شود. در حال حاضر در انگلستان تشخيص ايدز وقتي تأييد ميشود كه فرد اچ.آي.وي مثبت تعداد خاصي از عفونتهاي فرصت طلب يا سرطانها را بروز ميدهد، البته فرد اچ.آي.وي مثبت ميتواند به شدت بيمار باشد ولي تشخيص ايدز نداشته باشد.
آيا درماني وجود دارد؟
متاسفانه مطالعات نشان ميدهد بسياري از افاد گمان ميكنند براي ايدز درماني وجود دارد كه منجر ميشود آنها احساس امنيت داشته و ريسك بيشتري بكنندكه البته آنها در اشتباهند.
هنوز هيچ درمان قطعي براي ايدز بوجود نيامده است. تنها درمانهاي دارويي ضد ويروس وجود دارد كه پيشرفت اچ.آي.وي به سمت ايدز را آهستهتر ميكند و در اين حالت فرد چند سال ميتواند زندگي سالمي داشته باشد. در برخي موارد، درمانهاي ضد ويروس پس از چند سال تأثير خود را از دست ميدهند و در برخي موارد ديگر فرد از ايدز بهبود مييابد ولي با اچ.آي.وي براي دههها زندگي ميكند كه اين افراد مجبورند براي تمام عمر روزانه داروهاي قوي مصرف كنند كه گهگاه با عوارض جانبي ناخوشايندي همراه است.
هنوز هيچ راهي براي درمان قطعي اچ.آي.وي وجود ندارد و تا اين لحظه تنها راه ايمن باقي ماندن، آلوده نشدن است.
آيا بوسيدن خطرناك است ؟
بوسيدن گونه فرد مقابل كه بعنوان بوسيدن متداول اجتماعي شناخته ميشود، هيچ خطري براي انتقال اين ويروس ندارد.
آيا چيزي ميتواند اچ.آي.وي ايجاد كند ؟
خير؛ اين ويروس خلق نميشود. بعنوان مثال رابطه جنسي بدون محافظ تنها در صورتي خطرناك است كه يكي از همسران با ويروس آلوده باشد. اگر همسر شما اچ.آي.وي منفي است، هر نوع رابطه و فعاليت جنسي بين شما نميتواند سبب آلودگي شما به اين ويروس گردد.خطر در روابط زناشويي، بيشتر در عدم شناخت كافي سوابق خوني همسر شماست. در هر صورت براي اطمينان ميتوانيد از كاندوم استفاده كنيد. مورد بعدي كه جاي خطر دارد، سابقه ازدواج قبلي يكي از زوجين است.
رفتار جنسي ناسالم و پرخطر
رفتار جنسي ناسالم هر گونه تماس جنسي را ميگويند كه در آن فرد از سلامت خود يا شريك جنسي خود آگاه نباشد. مشكل از اين جا ناشي ميشود كه آگاهي از سلامت خود يا ديگران به راحتي امكانپذير نيست. بعنوان مثال در حدود 90 درصد افراد اچ.آي.وي مثبت از آلوده بودن خودشان اطلاعي ندارند. از طرف ديگر منفي بودن آزمايشات تشخيصي در ابتداي آلودگي با اين ويروس نميتواند دليل سالم بودن فرد باشد زيرا نتيجه اين آزمايشات در اوايل دوره آلودگي معمولاً منفي ميباشد. پس چاره چيست؟براي آگاهي از سلامت افراد بايد به رفتارهاي آنها توجه كرد. اگر فردي از رفتارهاي پرخطر آگاهي داشته باشد، بهتر ميتواند در خصوص سلامت خود يا همسر قضاوت كند. داشتن رفتارهاي جنسي پرخطر احتمال آلودگي به اچ.آي.وي و ساير عفونتهايآميزشي را بيشتر ميكند.
رفتارهاي جنسي پرخطر كدامند؟
رفتارهاي جنسي پرخطر عبارتند از : هرنوع روابط جنسي قبل از ازدواج داشتن شركاي جنسي متعدد ، تماسهاي جنسي نامعمول ، متوسل شدن به خشونت در زمان تماس جنسي، مصرف الكل، مواد مخدر و يا روانگردان قبل از برقراري تماس جنسي ، تماس جنسي محافظت نشده ( عدم استفاده از كاندوم.)
بنابراين براي پيشگيري از اچ.آي.وي و ايدز در جامعه بايد خويشتنداري و رفتارهاي جنسي سالم را به افراد به ويژه نوجوانان و جوانان آموزش داد.
نكات مهم در تماسهاي شغلي:
1) انتقال اچ.آي.وي از راه پوست سالم در هيچ مكان يا شرايطي به اثبات نرسيده است .
2) هيچگونه خطر انتقال اچ.آي.وي از راه تماس نزديك با بيماران، مواجهه با قطرات پخش شده در هوا و حتي تماس با سطوح محيطي مشاهده نگرديده است .
3) تقريبا تمام موارد قطعي انتقال اين ويروس مربوط به خون يا ديگر مايعات آلوده به خون بوده و تنها دو مورد انتقال غير اين راه بوده است (يك مورد در اثر مايع جنب خوني وديگري دراثر كشت غليظ شده ويروس اچ.آي.وي)
4) تاكنون هيچ مورد انتقال شغلي از راه ترشحات مهبل، مني و شير گزارش نشده است، باوجود اين مسئله ، بايستي درتمام تماسها اصول احتياطات استاندارد را رعايت نمود.
5) تاكنون هيچ مورد انتقال ويروس هپاتيت B و اچ.آي.وي از راه تنفس دهان به دهان گزارش نشده است ولي براي پيشگيري از انتقال عفونت هرپس سيمپلكس و نايسريامننژيتديس و احتمال تئوريك انتقال اچ.آي.وي و ويروس هپاتيت B در اين موارد از ماسكهاي مخصوص استفاده شده و بعد از مصرف ضد عفوني گردند.
6) رعايت احتياطات استاندارد در موارد جراحي تا 93درصد از تماس باخون پيشگيري مي نمايد.
تماسهاي شغلي كه مي تواند موجب انتقال اچ.آي.وي شوند عبارتند از :
1)آسيبهاي مربوط به تماس جلدي مثل فرورفتن سوزن يا بريدگيتوسط سوزن يا اشياي تيز ديگر
2) آ لودگي غشا هاي مخاطي
3) الودگي پوست غير سالم يا آسيب ديده از طريق خراشيدگي يا درماتيت ها (البته در پوست منافذ غير قابل تشخيص وجود دارد كه گاهياچ.آي.وي از اين منافذ مي تواند وارد شود.) منابع اچ.آي.وي شامل خون ،مايعات خوني بافت ها و ديگر مايعات بدن نظير مني ، ترشحات واژينال، مايع مغزي-نخاعي، مايع سينوويال، پريتونئال، پريكارديال و مايع آمنيوتيك كه همه اينها مي توانند موجب انتقال عفونت اچ.آي.وي به ديگران شوند.
در خصوص بزاق به طور كلي تماس با بزاق يك فرد اچ.آي.وي مثبت در صورتي كه خون قابل روِيت در آن وجود نداشته باشد بعنوان يك عامل خطر آفرين براي انتقال اچ.آي.وي مطرح نميشود. تماس با اشك، عرق، ادرار و مدفوع غير خوني شخص آلوده نمي تواند به عنوان عامل خطر آفرين انتقال اچ.آي.وي محسوب شوند.اين ويروس از طريق شير مادر اچ.آي.وي مثبت مي تواند به نوزاد يا كودك منتقل شود اما تماس با شير چنين مادري بعنوان يك تماس شغلي براي انتقال اين ويروس در نظر گرفته نمي شود. مطالعات نشان داده است كه متوسط خطر انتقال ويروس اچ.آي.وي توسط سوزن و يا ديگر آسيبهاي جلدي توسط اشياي تيز آلوده به اين ويروس حدود 32/0 درصد است (يك عفونت بعد از 2885 تماس از طريق غشاي مخاطي يا پوست آسيب ديده)
دندانپزشكان براي كاهش خطر ابتلا و اصابت سوزن بايد كارهاي زير را انجام دهند:
1) از دستكش استفاده كنند.
2) پس از تماس با هر بيمار دستكش ها تعويض گردد.
3) دستكش ها در دست شسته نشوند ويا از آن استفاده مجدد نشود.
4) بلافاصله پس از درآوردن دستكش ها ، دست ها شسته شوند.
5) دندانپزشكان جهت جلوگيري از پاشيده شدن خون و ترشحات ، از ماسك ، عينك و يا محافظ صورت استفاده نمايند.
6) به هيچ وجه نوك سوزن را به طرف خود نگيرند.
7) سوزن مصرف شده از سرنگ مصرف شده جدا نشود، خم نشود، شكسته و يا دست كاري نگردد.
8) هرگز درپوش ها ي مصرف شده مجددا بر روي سوزن قرار داده نشود.
9) مي توان از كاتترهاي جديد كه در حرارت بالاسوزن را قطع و خاكستر مي كند، استفاده نمود. با اين وجود بايد دانست كه درحال حاضر پيشگيري رفتاري ، مؤثرترين راه براي جلوگيري از گسترش بيشتر عفونت اچ.آي.وي شناخته شده است .
احتياطات استاندارد ( براي كاركنان بهداشتي - درماني )
1) كليه نمونه هاي خون، مايعات بدن و مواد و ترشحات دفعي (بجز عرق ) پرخطر و آلوده فرض گردد.
2) شستن صحيح دستها با آب وصابون قبل و بعد از معاينه بيمار كمك كننده است.
3) قبل از تماس با هر نوع مايع بدن (جزعرق ) دستكش داشته باشيد.استفاده از گان ،ماسك وپوشش چشم ، درزماني كه خطر پاشيده شدن خون ومايعات ديگر مي رود (هنگام زايمان، آندوسكوپي ، درناژ يا ساكشن و...) الزامي است.
4) جهت وسايل چند بار مصرف استريلزاسيون (اتوكلاوفور) يا گندزدايي سطح بالا صورت گيرد.
5) سرنگ وسوزنهاي استفاده شده در سطلهاي مخصوص غير قابل نفوذ انداخته شده (سوزنها شكسته ، خم و سرپوش گذاري شود) سپس ضد عفوني وبعد به طريق بهداشتي دفع گردد.
6) ست احياء جهت جلوگيري از تماس دهان با دهان درموارد تنفس مصنوعي در دسترس باشد.
7) لوازم آلوده به مايعات بدن بيمار به نحوي جمع آوري گردد كه از مواجهه پوست و مخاط با آنها و آلوده شدن لباس و انتقال ميكروارگانيسم ها به ساير بيماران ومحيط جلوگيري بعمل آيد.
8) تزريقات محدود گردد و حتي الامكان از داروهاي غير تزريقي استفاده گردد.
9) پرسنل بهداشتي درماني درصورتي كه داراي زخم باز، درماتيت و... باشند تا زمان بهبودي كامل خود از مراقبت مستقيم بيماران اچ.آي.وي مثبت خودداري نموده وياحتما از دستكش استفاده نمايند.
10) ايزوله (جداسازي بيمار) از موارد احتياطات استاندارد نيست مگر درمواردي كه راه انتقال بيماري هوائي " سل فعال ريوي " و يا موارد خاص مانند آبسه باز باشد و يا بيمار همكاري و رعايت بهداشت را ننمايد كه با نظر كميته عفونت بايستي بيمار ايزوله گردد.
11) نيازي به جداسازي ظروف غذاي بيماران نيست و تنها شستشوي عادي با مايع ظرفشويي كافي است .
12) درصورت ريختن خون و يا ساير مايعات بدن افراد روي سطوح محيطي ابتدا دستكش پوشيده سپس با دستمال قابل جذب محل راتميز نموده و بعد با آب و صابون شسته سپس در محل، هيپوكلريت سديم 1 درصد ريخته و 10دقيقه بعد تميز شود.تمام مواردي كه مواجهه قابل ملاحظه اي روي داده (فرورفتن سوزن به بدن با احتمال آلودگي) بايستي فوراً گزارش گردد.
13) نظافت محيط بايستي بطور روتين و معمول انجام شود.
14) تمام ملحفه هاي كثيف و آلوده بايد در همان محلي كه مورد استفاده قرارگرفته اند، در داخل كيسه مخصوص قرار بگيرند.
چاقي موضعي، موضعگيري پزشكان
 سلامت-با گلولههاي چربي كه در قسمتهاي خاصي از بدن جمع شدهاند، چه كار كنيم؟ همانطور كه ميدانيم، خيلي از افراد جامعه از تجمع گلولههاي چربي در نقاط خاصي از بدنشان مثلا اطراف شكم، رانها، باسن، پشت كتفها و... شكايت دارند و از بين بردن اين چربيهاي اضافي براي آنها بهصورت يك آرزو درآمده است. به راستي آيا ميتوان به طور موضعي اين چربيها را از بين برد و اصلا چاقي با تجمع اين چربيهاي موضعي چه تفاوتي دارد؟ حقيقت آن است كه عواملي مثل استرسهاي عصبي، استفاده زياد از مواد غذايي پر از كربوهيدرات و نشاسته و در عوض استفادهنكردن از مواد پروتئيني و مصرف زياد نمك ميتواند موجب تجمع چربي در برخي نقاط خاص بدن مثل دور باسن، رانها، پشت گردن و ... بشود. اين نوع تجمع چربي را به اصطلاح علمي، سلوليت ميگويند كه در واقع كمشدن جريان خون در نواحي مذكور موجب تجمع مواد سمي و چربيها در اين مناطق ميشود.
پس در واقع وقتي مبتلا به سلوليت ميشويم، بافتهاي بدن خود را به علت تغذيه نامناسب و يا فشارهاي رواني مسموم كردهايم و سلوليت نوعي مسموميت بافتي محسوب ميشود كه علت اصلي آن كمبودن جريان خون در يك منطقه خاص بدن است. فرق چاقي با سلوليت چيست؟
يك فرد چاق، عمدتا به علت افزايش مصرف كالري و پرخوري، مبتلا به افزايش چربيهاي بدنش ميشود. معمولا چاقي حالت عمومي دارد و اگر هم در يك منطقه خاص ايجاد شود، ممكن است كه ضخامت شكم و يا اطراف گردن را افزايش بدهد. بهطور معمول چاقي يك حالت هماهنگ از افزايش چربي كل بدن است و در ناحيهاي كه فرد دچار اضافي وزن شده است، پوست حالت شل و صاف دارد و وقتي به آنها دست زده ميشود، فرد چاق احساس درد و ناراحتي خاصي ندارد. در هر سني امكان بروز چاقي وجود دارد.
هم زنان و هم مردان در اثر مصرف زياد كالري ميتوانند دچار چاقي بشوند. معمولا چاقي (جز در برخي موارد خاص) به هورمون خاصي در بدن وابستگي ندارد البته افرادي هستند كه در اثر تغييرات هورمون مثلا تيروئيد دچار اضافي وزن ميشوند ولي حتي افراي كه مبتلا به كمكاري تيروئيد هستند و چاقند بايد بدانند كه فقط حدود 5-4 كيلو از چربيهاي اضافي بدنشان به علت كمبودن هورمون تيروئيد است و تقريبا اگر مثلا 30كيلو اضافه وزن دارند، مسوول آن 25كيلو چربي اضافي، رژيم غذايي نامناسب خود فرد است و نه كمبودن هورمون تيروئيد.
ولي در ايجاد سلوليت، معمولا تجمع چربي حالت هماهنگ در كل بدن ندارد بلكه اغلب در نواحي خاص مثلا دور رانها و باسن ايجاد ميشود. سلوليت وابسته به هورمون است و بيشتر در خانمها ديده ميشود.
از اين رو، طبق بررسيهاي انجام شده بهنظر ميرسد كه با هورمون استروژن ارتباط زياد داشته باشد و اغلب در سنين خاصي (سنين بلوغ در دختران نوجوان) ايجاد ميشود. معمولا برخلاف حالت چاقي، سلوليت را در ناحيه شكم نميبينيم.
وقتي اين گلولههاي چربي را كه ناشي از مسموميت بافتهاي بدن است لمس ميكنيم، معمولا فرد دچار احساس درد ميشود (برخلاف چاقي.) سلوليت معمولا در خانمهايي كه تحت فشارهاي روحي زياد قرار دارند، نمك زياد ميخورند، يا قبلا بسيار پرتحرك بودهاند و اخيرا دچار فقر حركتي شدهاند، بروز ميكند.
چه فرقي در درمان چاقي و سلوليت وجود دارد؟
همانطور كه در هفتههاي گذشته مفصلا صحبت شد، براي درمان اضافي وزن بايد از تغيير سبك زندگي، جايگزينكردن سبزيها و سالاد به جاي مواد غذايي پر كالري استفاده كرد. در اين شماره به توصيههاي لازم براي از بين بردن و يا كوچككردن سايز اين تراكمهاي مزاحم و نامناسب چربي در نواحي ران و باسن (سلوليت) ميپردازيم.
همانطور كه گفتيم، اين گلولههاي چربي از تجمع چربي و سموم در زير بافتهاي جلدي بدن بهوجود ميآيند. پس فردي كه مبتلا به سلوليت است ممكن است كه ساير اندامهاي بدنش متناسب باشد(مثلا دستها و صورت متناسب باشد يا چربي اضافي در ناحيه قفسه سينه نداشته باشد) ولي فقط در ناحيه رانها گلولههاي متعدد و برجسته چربي وجود داشته باشد.
پس بايد كاري بكنيم كه اين تجمع چربي مواد سمي را در اين نواحي از بين ببريم، بدون اينكه به بافتهاي سالم و متناسب در ساير نقاط بدن آسيب بزنيم كه البته انجام اين كار دقت بسيار زيادي را ميطلبد.
دختران در سن بلوغ كه مبتلا به سلوليت هستند دقت كنند
از لحاظ تغذيه، ادامه خوردن غذاهاي سرشار از نمك مثل چيپس، پفك، كنسروها، انواع fast food كه غني از سوسيس و كالباس ... هستند، به تجمع سموم در اين گلولههاي چربي دامن ميزند. پس تا حد امكان از خوردن اين نوع غذاها پرهيز كنند.
همچنين يكي ديگر از علتهاي اين نوع تجمع چربي در بدن، استرسهاي روحي و عصبي است. پس افراد بايد خواب كافي داشته باشند، روشهاي كنترل استرس و ايجاد استراحت رواني را (مثلا با استفاده از برخي روشهاي تمركز حواس، تجسم مناظر نشاطآور طبيعت ...) بياموزند. يكي ديگر از اقدامات لازم در پيشگيري و درمان سلوليت در دختران جوان، دقت به وضعيت عملكرد سيستمهاي مختلف بدن، بهخصوص دستگاه گوارش و دستگاه ادراري است كه نقش بسيار مهمي در دفع مواد زايد و سمي بدن دارند.
اگر روزي حدودا 8 ليوان آب نوشيده شود، بسياري از مواد زائد بدن ازطريق سيستم ادراري دفع و موجب كاهش حجم گلولههاي چربي و سمي ميشود.
همچنين نوشيدن آب خصوصا نوشيدن يك يا دو ليوان آب در هنگام صبح و ناشتا، به سيستم گوارش كمك ميكند تا برخي سموم ديگر را دفع كند، چرا كه يبوست و دفع نشدن مواد زايد بدن هم ميتواند نقش مهمي در ايجاد سلوليت داشته باشد.
آيا ماساژ و استفاده از دستگاههاي لرزاننده موضعي در درمان سلوليت موثرند؟
همانطور كه قبلا گفتيم براي درمان چاقي (اضافي وزن و بافت چربي بدن بهطور هماهنگ) استفاده تنها از ماساژدرماني بدون تغيير در رژيم غذايي، هيچ تاثيري در كاهش وزن ندارد ولي درباره سلوليت بايد گفت كه ماساژ و يا استفاده از دستگاههاي لرزاننده موضعي موجب افزايش جريان خون و لنف به اين مناطق ميشود و طبيعتا با افزايش خونرساني و ارتعاش در اين نواحي سموم راحتتر دفع شده و اندازه اين گلولههاي چربي به تدريج كوچكتر ميشود.
امروزه دستگاههاي متنوعي در بازار براي كاهش سايز نواحي گوناگون بدن تبليغ ميشود ولي بايد دقت كرد كه ابتدا افراد بايد تشخيص بدهند كه مبتلا به سلوليت هستند (به اين دستگاهها احتياج دارند) و يا اينكه اضافه وزن دارند (نيازي به دستگاه نيست.) البته انتخاب نوع دستگاه و مدت زمان استفاده از آن هم بايد زير نظر مربيان مخصوص بدنسازي باشد تا اندام سالم و متناسبي داشته باشيم و توجه كنيم كه اگر سلوليت نداشته باشيم و به اشتباه از اين وسايل استفاده كنيم ممكن است كه بعدا با قطع مصرف اين نوع وسايل، بهطور ناخواسته مبتلا به چاقيهاي موضعي، شلي و افتادگي پوست و عضلات در اين نواحي بشويم.
يكي ديگر از روشهاي درمان سلوليت، ورزشهايي ماننده پيادهروي و دوچرخهسواري است كه موجب افزايش خونرساني بهخصوص در اندامهاي تحتاني ميشود. از طرفي موجب ايجاد تنفس عميق و دفع مواد زايد از طريق مجاري تنفسي ميشود.
همچنين ورزشكردن موجب تعريق و دفع سموم تجمعيافته زير پوست از طريق منافذ پوستي ميشود كه به كاهش سايز سلوليتها كمك ميكند.
موج سوم ايدز در راه است
 خانواده سبز-رئيس مركز مديريت بيماريهاي وزارت بهداشت گفت: خطر موج سوم بيماري ايدز از طريق ارتباط جنسي كم كم خودش را نشان ميدهد و اگر به موقع مداخله نكنيم، با افزايش ناگهاني اين بيماري در كشور مواجه ميشويم. به گزارش فارس، محمدمهدي گويا، افزود: موج اول بيماري ايدز در ايران از سال 66 با شناسايي بيماراني كه از طريق فرآوردههاي خوني وارداتي به اين بيماري مبتلا شده بودند شروع شد، موج دوم اين بيماري از حدود سال 75 و 76 با شناسايي بيماراني كه عمدتا در زندانها يا خارج آن از طريق اعتياد تزريقي و تزريق مشترك مبتلا شده بودند ادامه يافت و اكنون نيز در اين موج قرار داريم.
وي ادامه داد: از يكي، دو سال پيش علايم ورود به موج سوم اين بيماري به چشم ميخورد و اگر به موقع مداخله نكنيم و آموزش همگاني در اين زمينه به خصوص در بين جوانان و همسران افراد آلوده به خوبي انجام نشود. از يكي، دو سال آينده وارد موج سوم بيماري ايدز ميشويم كه از طريق رابطه جنسي افزايش ناگهاني تعداد مبتلايان به اين بيماري را باعث ميشود.
رئيس مركز مديريت بيماريهاي وزارت بهداشت گفت: برنامهريزي براي مداخله و كنترل موج سوم بيماري ايدز در كشور از حدود يك سال پيش شروع شده و تدوين استراتژي دوم برنامه كنترل ايدز در ايران نيز به همين منظور انجام شده است كه با تصويب بودجه هاي مورد نياز آن از سال آينده اجرا ميشود.
گويا افزود: اساس اين برنامه بر پيشگيري از بروز بيماري ايدز در بين جوانان و گروههايي كه احتمال رفتار پر خطر جنسي و اعتياد ترزيقي در آنها وجود دارد استوار است و تلاش ميشود به آنها آموخته شود كه چگونه خود را در برابر اين بيماري مراقبت كنند.
وي گفت: اكنون مراكز دولتي و تعداد زيادي سازمانهاي غير دولتي براي كنترل بيماري ايدز مشغول فعاليت هستند و تلاش ميشود به مردم آموخته شود كه اولا روابط خارج از حريم خانواده را كنترل كنند و در هر صورت با استفاده از كاندوم در رابطه جنسي و استفاده از سرنگ و سوزن يكبار مصرف از بروز بيماري ايدز جلوگيري كنند.
وي ادامه داد: خوشبختانه سازمانهاي دولتي و غير دولتي و سازمان مديريت و برنامه ريزي در اجراي برنامه دوم كنترل ايدز در ايران جدي هستند و هيچ دليلي وجود ندارد كه اين برنامه به طور كامل اجرا نشود.
رئيس مركز مديريت بيماريهاي وزارت بهداشت اضافه كرد: در صورتي كه برنامههاي كنترلي و آموزش عمومي در مورد بيماري ايدز به طور كامل اجرا نشود مانند برخي كشورها از جمله روسيه، اوكراين، برخي كشورهاي آسياي ميانه و برخي كشورهاي آفريقايي با افزايش ناگهاني موارد جديد بيماري ايدز كه عمدتا از طريق تماس جنسي به وجود ميآيند، مواجه ميشويم.
گويا همچنين گفت: زنان به علت فيزيولوژي زنانه خود در برابر بيماري ايدز بسيار آسيب پذيرتر و حساستر از مردان هستند و امكان انتقال ويروس اين بيماري در رابطه جنسي در زنان بيش از مردان است. بر اساس آخرين آمار اعلام شده از سوي وزارت بهداشت تاكنون 14 هزار و 90 نفر بيمار مبتلا به ويروس ايدز در ايران شناسايي شده اند و طي سه ماه گذشته 388 مورد جديد اچ آي وي مثبت در ايران شناسايي شد. اين آمار همچنين نشان ميدهد كه تاكنون 1760 نفر در ايران بر اثر اين بيماري جان خود را از دست دادهاند و 864 نفر وارد فاز بيماري ايدز شدهاند.
4/94 درصد مبتلايان به ويروس ايدز مرد و 6/5 درصد كه 782نفر را شامل ميشود، زن هستند، 9/64 درصد اين مبتلايان بر اثر اعتياد تزريقي، 5/7 درصد رابطه جنسي، 7/1درصد دريافت خون و فرآورده خوني آلوده، 5/0 درصد مادر به كودك به اين بيماري مبتلا شدهاند و راه ابتلاي 5/25 درصد مبتلايان نامشخص است كه احتمالا رابطه جنسي يا تزريق با سرنگ آلوده علت ابتلاي بخش عمده اين گروه است.
همچنين رده سني 25 تا 35 سال بيشترين تعداد مبتلايان به ويروس HIV را در خود جاي داده است.
آب سياه , بيماري خاموش چشم است؟
 هموطن-بيماري چشمي گلوکوم يا آب سياه بيماري خاموش و بي سر و صدايي است و زماني فرد متوجه بيماري خود مي شود که بيماري به طور کامل استقرار يافته است . گلوکوم يا آب سياه از جمله بيماري هاي شايع چشمي که موجب افت تدريجي بينايي و در نهايت کوري فرد مي شود.
در اين بيماري چشمي به تدريج فشار درون چشم افزايش پيدا مي کند و در نهايت به علت اينکه فشار درون چشم از حد قابل تحمل براي بافت هاي موجود در آن بالاتر مي رود به تدريج عصب بينايي بر اثر فشار, کارايي خود را از دست مي دهد و صدمه جدي مي بيند و به اين ترتيب بينايي فرد دچار مشکل مي شود و در صورتي که اين عارضه ادامه پيدا کند ممکن است کوري دائم روي دهد.
به گفته محققان همه افراد در زندگي خود با خطر ابتلا به گلوکوم روبرو هستند و به همين علت بايد موضوع پيش گيري از ابتلا به گلوکوم به طور جدي براي همه افراد جامعه مورد توجه قرار گيرد. کساني که در خانواده شان سابقه ابتلا به بيماري آب سياه وجود دارد , افراد بالاي 60 سال , بيماران مبتلا به ديابت , کساني که سابقه وارد آمدن آسيب شديد به چشم دارند و کساني که به شدت نزديک بين هستند بيش از ديگران در معرض ابتلا به آب سياه قرار دارند و به همين علت در اين افراد غربالگري از نظر وجود علائم اوليه ابتلا به آب سياه ضرورت دارد. زماني که گلوکوم تشخيص داده مي شود ضروري است که با استفاده از دار |